Najmłodsza córka, a ósme dziecko Wacława i Zofii z Krasickich Popielów. Urodziła się 19 lipca 1926 r. w Bydgoszczy. W trzy tygodnie po jej urodzenie, niespodziewanie w gorączce poporodowej umiera jej matka. Pierwsze nauki Cecylia pobierała w domu. Jej wychowawczynią i nauczycielką, tak jak reszty rodzeństwa p. Wanda Czerniawska.

Tuż przed wybuchem drugiej wojny światowej w 1939 r. ojciec wysłał dwie najmłodsze córki Wandę i Cecylią ze swoją drugą żoną Józefą z Chłapowskich do Warszawy. Zamieszkały początkowo przy ul. Królewskiej w Warszawie, potem na krótki okres czasu u swoich wujostwa Jaworskich w Nieborowie pod Nowym Dworem, następnie w Radzyniu Podlaskim - majątku Zofii z Chłapowskich Szubowskiej po czym wróciły do Warszawy. Cecylia przez rok mieszkała w internacie SS. Zmartwychwstanek na Żoliborzu, kontynuując naukę w konspiracji

Cały dalszy okres okupacji niemieckiej Cecylia spędziła w Wójczy, majątku Michała Popiela stryjecznego brata swego ojca, gdzie kontynuowała naukę zdając coroczne egzaminy w Krakowie. Przebywało tam w tym czasie wiele wysiedleńców.

Po opuszczeniu Wójczy, która znalazła się w sierpniu 1944 r. na linii frontu wyjechała do Lublina, prawdopodobnie z Michałem Popielem, jego córką Marią i synem Józefem. Lublin był wówczas pod okupacją sowiecką. Panował tam wielki głód,.

W Lublinie - w Prywatnym Liceum dr Dobrzańskiego, w ciągu jednego roku zakończyła naukę licealną i w lipcu 1945 zdała maturę.

W 1946 r., ukończyła w Poznaniu Kurs Pedagogiczny dla absolwentów liceów. Zamieszkała w

Czempiniu w powiecie kościańskim i podjęła pracę nauczycielki w Szkole Podstawowej.

W okresie tym utrzymywała i pielęgnowała w chorobie drugą żonę swego ojca Józefę z Chłapowskich Popielową, która matkowała jej od urodzenia.

Po jej śmierci w latach 1948-1952 studiowała na Uniwersytecie Warszawskim na Wydziale Psychologii. Równocześnie w latach 1951-1953 r. była na Studium Psychologii Specjalnej, kierunku dzieci umysłowo upośledzonych W okresie 1953-1954 pracowała na stanowisku nauczyciela w Szkole Specjalnej.

W czasach stalinowskich fałszywie oskarżona, została zaaresztowana i od 9.IX.1954 r. do 12.IV 1956 r. przebywała w więzieniu.

W latach 1956 - 1960 r. pracowała w Poradni Przeciwalkoholowej na Lesznie w Warszawie.

Była członkiem Związku Harcerstwa Polskiego, instruktorką i drużynową w Międzyuczelnianej Drużynie Harcerskiej (Uniwersytetu Warszawskiego i Politechniki Warszawskiej).

W 1957 wyszła za mąż za Mieczysława Berka.

Po ślubie pracę w ZHP kontynuowała w ramach Akcji Warmia i Mazury, działając na polu repolonizacji tych terenów.

W 1978 aż do 1998 pracowała we Wspólnocie Neokatechumalnej, działając od 1991 r.  przy Seminarium „Redemptoris Mater" w Warszawie, założonym przez Prymasa Kardynała Glempa

.

Z małżeństwa z Mieczysławem Berka urodziło się pięcioro dzieci: Wacław, Małgorzata, Stanisłw, Anna. Jan.