Józefa Wacławowa Chościak Popielowa 1870-1945

z domu Chłapowska herbu Dryja

Urodziła się w Kopaszewiw w powiecie Kościańskim 18 sierpnia 1870 r., jako córka Kazimierza i Anny z Chłapowskich. Lata młodości spędziła w „Szkole Pracy” Generałowej Zamoyskiej w Kuźnicach niedaleko Zakopanego, skąd wyniosła obok zdrowych zasad moralnych, pewien dogmatyzm charakteryzujący założycielkę tej zasłużonej instytucji a w konsekwencji jej wychowankę. Józefa była inteligentna, kulturalna, miała liczne zainteresowania i była bardzo oddana bliźnim.

Przez kilka lat po I wojnie światowej prowadziła w Choryni internat dla dzieci z kresów wschodnich Polski. Później przebywała w Kopaszewie i w Turwi, rzadziej mieszkała w swojej willi w Puszczykówku.

W 1919 r. Wacławowie Popielowie wraz z sześciorgiem dzieci przyjechali z Wołynia do Kopaszewa

Uciekając przed ofensywą bolszwicką. Byli tam przez pewien czas , po czym kupili majątek Kostrzynek w powiecie wyrzyskim.

W 1926 roku Wacław Popiel po śmierci swojej żony Zofii (siostrzenicy Józefy) – znalazł się w bardzo trudnej sytuacji. Józefa, która już wcześniej spędzała sporo czasu u Popielów, zgodziła się poślubić Wacława Popiela, zamieszkać w Kostrzynku i zaopiekować się osieroconymi dziećmi. Ślub ich odbył się w Częstochowie dnia 18 grudnia 1926 roku.

W 1940 roku Wacław Popiel zginął w obozie koncentracyjnym , a żona jego Józefa po wojnie zamieszkała w Puszczykówku. Do końca życia opiekowała się nią Cecylia najmłodsza córka Wacława, wychowana od urodzenia przez Józefę.

Józefa zmarła 19.12.1945 r. na raka gardła i została pochowana na cmentarzu Junikowo w Poznaniu.