Mieczysław Berka inżynier elektronik zapalony amator krótkofalowiec
Syn Wacława Rudolfa i Marii z domu Pawłowicz

Urodził się w Warszawie dnia 4.12.1924 r. Przed wojną 1939 roku ukończył Szkołę Podstawową oraz 1 i 2 klasę gimnazjalną. Za okupacji niemieckiej dalej kontynuował Szkołę Średnią, zdał maturę, równocześnie był w konspiracji i zrobił Podchorążówkę, potem brał udział w Powstaniu Warszawskim. Zaraz w pierwszych dniach Powstania został ciężko ranny w obie nogi, przebywał bodaj w trzech szpitalach polowych w Warszawie, które kolejno bombardowane - paliły się wraz z naszymi. W ostatniej chwili przypadkowo znalazła go i uratowała jego matka, która była sanitariuszką i cały czas w czasie walk była na Starówce. Po upadku Powstania obrońcy, żołnierze, ludność cywilna opuszczała ruiny Starego Miasta wchodząc do kanałów, którymi obrońcy (Mieczyk z otwartymi ranami) idąc pod całym miastem wyszli w południowej dzielnicy miasta na Czerniaków i tam jeszcze się bronili, potem wyprowadzono ich z Warszawy i wywieziono do obozu, do Niemiec. Po wyzwoleniu z obozu Mieczyk zrobił studia na Wydziale Elektronicznym w Liège w Belgii otrzymując tytuł inżyniera, tam też zapoznał się ze skautingiem belgijskim i swoje doświadczenie wykorzystał po powrocie do Polski organizując Międzyuczelnianą (Politechnika Warszawska i Uniwersytet Warszawski) Drużynę Harcerską, której był komendantem w stopniu Harcmistrza lub Podharcmistrza.

Po ślubie z Cecylią Popiel, który miał miejsce dnia 8.12.1957 w Warszawie, w kościele Św. Jakuba, usiłował dorobić magisterium, ale nic z tego nie wyszło, bo rodzina bardzo szybko zaczęła się powiększać, a on jeden pracował, nieraz na 1,5 etatu, mając już w krótkim czasie na utrzymaniu 8 osób, bo i jego babcia - Wanda Pawłowicz - mieszkała z nimi. I tak kolejno przychodzili na świat: 1958 Wacław (Wacek) Berka; * 1960 Małgorzata (Gosia) Berka; 1962 Stanisław (Staś) Berka; 1964 Anna Berka; 1965 Jan (Jaś) Berka.

W 1978 wstępuje wraz z żoną do Wspólnoty Neokatechumalnej. Kiedy zgłaszają się na katechistów wędrownych, wtedy otrzymują propozycję misji służby w powstającym w roku 1991 Seminarium „Redemptoris Mater” w Warszawie, a powołanym przez Prymasa Glempa.

Mieczyk pracował tam niewiele ponad 2 lata, bo 9 lutego 1993 roku zmarł.